مهدي آريان: August 2009 Archives

یا

از ده چه‌خبر؟

گوساله، گاو، گاومیش، گوسفند، الاغ و... این‌ها فحش نیستند، حیوانند.
رفتیم تبریز و حالش را بردیم: روستای پدری به نام «بنه کهل» و روستای «عالیجان» چه صفایی داشت و چه آسمانی...
عرعر الاغ‌هاش – بدون تریبون - می‌ارزید به خیلی از این سخنرانی‌های دوزاری. رساتر هم بود.
می‌رفتیم «چل» و به‌به...
ماست گاومیش و کره محلی و دوغ و شیر و به‌به...
صفایی کردیم برای خودمان

پ.ن:
۱- ما به ده می‌گوییم کند لازم به ذکر است که این کلمه در لفظ «کد» خوانده می‌شود
۲- ما به صحرا می‌گوییم چل
۳- زندگی‌روستایی را دوست دارم حتی با وجود همه سختی‌ها و کمبود امکاناتش، البته فقط با یکی‌شان شدیدا مشکل دارم، آن هم نبود تکنولوژی شیلنگ در سرویس‌های بهداشتی‌شان است

از اعترافات ابطحي كه اثرات تكان دهنده، قلقلك دهنده، خنده دار، مسخره و [...] داشت چند نكته را لازم به ذكر دانستم:






















1- شايد خيلي‌ها از ابطحي خرده بگيرند كه چرا زير شكنجه‌ها طاقت نياورده و اين‌گونه اعتراف كرده. اما باز از احمدي نژاد بهتر بوده كه بدون هيچ شكنجه‌اي اعتراف كرده: رابطه ما رابطه پدرفرزندي‌است...!
2- احتمالا مشكل همان 20 كيلو ناخالصي ابطحي بود كه هي گولش مي‌زد كه با كم كردن اين 20 كيلو اضافه وزن، همه چيز درست شد.(ناز شست بازجو)
3- بازجو چه انسان آگاهي بوده كه توانسته شخصي مثل ابطحي را اين‌گونه قانع كند تا از اين رو به آن رو شود.
4- اين اعترافات ابطحي بعد از حدود دوماه انفرادي بود. حالا بايد ببينيم وفتي ابطحي آزاد مي‌شود و مي‌رود آنطرف آب و  در كمال آزادي به‌سر مي‌برد به چه چيزهايي اعترافات مي‌كند؟!
5- با توجه به تغييرات فيزيكي و فكري در ابطحي، مي‌توان نتيجه گرفت بهترين راه براي كاهش وزن، فعاليت در ستاد موسوي يا كروبي‌ است. 100% تضميني! (يك بار ديگر به عكس دقت كنيد)

پ.ن:
1- جاي نقطه چين بالا را با هركلمه كه دلتان خواست پر كنيد.
2- امروز مسافرم. با قطار ساعت 17 پرواز دارم